وبلاگ رسمی عبدالکریم قیطانی فر

از فراز ستونهای سنگیتندیس ها به زیر آییدقامت تنتانبی مغز وقتی از نغز مغز تنِ منوجبی بلندتر خواب زمستانی را رهامرا وارهانید از اسارت از قفسی که درشانگشتها اشاره می کُشندتندیسها بر پا مُردگان بی گور پچ پچِ اندیشه ها کفن پیچشبا هنگامدر اشاره ام دفن کرده انددیگر از بیهوده ایستادن بیزارمغازها حتی وقتی به اسارت ایشان درآمده اند. شاعر قیطانی فرششم خرداد ۱۳۹۴ وبلاگ رسمی عبدالکریم قیطانی فر...

شکارچی کلمات فریادش کاباره کاباره چینِ دامنها می شودرقاصک ها چپ خیالک های تو خالیمست می بافندهجله هایی را که در پشت سرچال کرده بودندهمه حرف می شدندتا جیب های خالی از سر و کول تریبون ها بالا بروند.. وقتی تیتر اولین دیوار به نام کسی باشد که حرف هایش افتاده باشند تا ایشان صندلی های خالی رابا نام دیگری پر کنندیا ایشان دیگری که بند نقابش رالای دفتر خاطرات دیگری جا می گذاردو دیگری رابا صدای دیگری صندلی می شوندتا یکی یکی سر تکان بدهندبلند بشوندتشویق کنندکسی را که شبیه خودشان با صندلی دیگری می رقصید.شاعر: کریم قیطانی فردشعر سبز وبلاگ رسمی عبدالکریم قیطانی فر...